Elke dag stuurde Emilie een gedicht naar de Therapeutische Gemeenschap

"Als ik kijk naar de hemel

Met je foto in mijn hand

Wil ik mij voorstellen

Hoe fijn je wel was

Jij was vriendschap voor ieder mens

Mensen helpen uit je hart

Je keek me steeds aan

Je liefde kwam al voor je het wist

Voor mij op aarde

Je glimlach zo stralend

Dat ik mij in jou niet meer vergissen kan

Ik hou van jou"

 

"Als een regenboog vol kleuren

Als het licht die op het water schijnt

De maan die je naam uitroept

De zon die je lach opzoekt

Vlinders in mijn buik die op je wachten

Mijn armen die je willen omhelzen

Je lippen zo zacht dat ik je wil kussen

Je bent ver van mij en diep in mijn hart

Je blijft van mij dat ik je verwacht

Je bent mijn hart voor heel mijn leven"

 

"De dagen duren zo lang

Het lijkt wel eeuwen te duren

De nachten zijn zo stil

Ik hoor je stem op de achtergrond

Zelfs heel dicht naast mij in bed

De dagen zijn een ramp

Een vuur een echte vlam

Die over mij heen gaat

Zoals het lot van mijn leven

Dat ik onder ga

Leven zonder jou kan ik niet

Ik hou te veel van je

Kom toch terug bij mij"

 

Brief aan Nico

Liefste Nico

Zoals je zelf al weet, zit je vol verassingen.

Je kunt heel boos zijn maar ook heel lief.

Ik wist niet dat jij mij begreep.

Ik stond er versteld van dat je mijn karakter doorgronde.

Maar ik versta goed dat je niet wil dat ik gedrag toon dat ik van thuis heb meegenomen.

Ik wil er ook iets aan doen want soms sta ik zelf versteld van mijn reacties .
Ik vind het zelf niet prettig maar daardoor weet ik nu zeker dat je echt van mij houd. Dat heb je ook laten blijken.

Ik hou van jou!

Veel liefs, Emilie

 

Een brief - "Lees hem eerst en oordeel dan".

Liefste Nico,

Hier een briefje.

Om te bewijzen dat ik je graag zie.

Het spijt mij echt dat ik je zes maanden ongelukkig heb gemaakt.

Maar er ging zoveel om van binnen in mij.

Natuurlijk zou ik het allemaal moeten verteld

hebben maar dat ging niet.

Het ging helemaal fout. Het kon heel

goed geweest zijn.

Maar het is nu te laat voor mij.

Ik wist toen niet wat ik moest doen.

Ik hoop dat je mij zult verstaan nu ik dit zal vertellen.

Het is heel moeilijk voor mij, maar ik wil dat mijn leven verder gaat, zonder haat tegen over mij zelf.

Toen ik 6 jaar was bijna 7, ben ik misbruikt geweest.

Ik heb dit nog nooit tegen iemand verteld.

Aan jou vertel ik het wel want ik heb heel wat aan jou te danken.

Zelfs in bed deed je het mij vergeten.

Je liet me zelfs naar de zevende hemel gaan.

Ik wou in onze relatie meester spelen over jou omdat ik dacht dat het beter zou zijn.

Nu wou ik eens leiden.

Ik wil je wel uitleg geven:

Ik heb vroeger veel slagen gekregen en nooit eens hoop.
Ik heb altijd zwarte sneeuw gezien en ik dacht van op die manier een ander leven te hebben,
maar ik ben dik fout geweest.

Ik wou je niet kwetsen, je hart niet breken.

Toen je weg was met de vrachtwagen dacht ik: hij heeft mij in de steek gelaten.

En toch wist ik dat je ging werken voor het geld en om uit deze stront weg te zijn.

Vroeger had ik relaties, ik ging heel graag werken

Zelfs 7 dagen op 7, ik deed alles voor iedereen.

Ik hield van alle mensen om me heen.

Ik zou alles gedaan hebben om een lach te krijgen van een ander. Iets wat ik vroeger niet gekregen had.

Ik liep zo verloren dat ik aan mezelf een hekel gekregen had.

Het was verbetert door jouw hulp en vriendschap.

Daar dank ik je voor uit het diepste van mijn hart.

Ik zal je nimmer vergeten, en heel erg missen.

Ik zal je altijd blijven dragen en nooit meer loslaten.

Ik hoop dat je geluk zult vinden. Denk ook eens aan mij en vergeet mij niet.

Ik hoop dat je die foto van mij niet weg gooit.

Dat je er soms eens naar kijkt en mij geluk toe wenst.

Het zelfde geldt voor jou, IK HOU HEEL VEEL VAN JOU.

Ik wil heel dicht bij je zijn, je gaf mij liefde, warmte en vriendschap en had heel veel geduld met mij.

Ik hoop dat we elkander nog eens zullen zien.

Het spijt mij echt.

Mijn tranen die ik altijd liet, was het verleden dat ik niet kan vergeten.

Nu weet ik, dat ik opnieuw moet leven.

Gooi deze brief niet weg en vergeef mij voor alles AUB.

Met veel dank, vriendschap en liefde

Emilie

Ik hoop dat je deze brief begrijpt, mijn hart is nu opgelucht.

 

Sterkte gewenst

Liefste Nico

Dit is iets waar we samen moeten aan werken.

Ons leven dat we moeten verder bouwen.

Ons zelfvertrouwen dat we niet mogen verliezen.

De wereld die we niet mogen laten kiezen in onze plaats.

Ons sterk houden en niets laten vernietigen.

Het echte leven is vreemd voor ons. Het stoort ons

allebei.

Alles is nog te winnen.

Je ziet er een echte man uit

en toch ben je binnen in niet zeker van jezelf.

Voor mij ben je goed. Weet wat je kan.

Er zijn heel wat mensen die om je geven al heel je leven.

Die echt van je houden en die je zullen steunen.

Wie eens geen fouten maakt, leven niet echt.

Ze weten niet wat het leven uitmaakt.

Je moet je zelf inzetten, al lukt het niet, toch kan je het!

Laat nooit iets zakken waar je niet zeker van bent.

Je moet steeds denken, ik kan het best en laat iemand anders niet het laatste zingen

Doe op jouw manier, waar je wel zeker van bent.

Nico, weet dat ik van je hou en dat ik je wil met een glimlach.

Ik wil echt niet dat je ongelukkig bent.

Ik wil echt het beste voor jou

Maar ik weet helemaal niet hoe ik het moet doen...

Je liefste Emilie

 

Afscheid

Liefste Nico

Dit is dan misschien de laatste brief die je nog ontvangt van mij.
Ik hoop wel van niet. Het is heel moeilijk voor mij, dat weet jij best wel.

We hebben elk onze fouten gemaakt. Dat weten we alle twee.

Hadden we nu eens water bij onze wijn gedaan dan had het allemaal zo niet verlopen.
Ik vind het echt jammer

En eerlijk gezegd ook al hou jij niet meer van mij of denk je niet meer aan mij:

Mijn hartje zal altijd van je houden en op je hopen.

Ik ben geen perfecte of ideale vrouw maar toch weet ik van mij zelf dat ik met jou iets heel speciaal had.

We waren zogezegd onafscheidelijk

Kusjes van mij

Tot ziens, veel liefs Emilie

 

"Wij hadden een band

Zoals geen ander

Wij gaven onze liefde

Ook heel anders

Wij hadden het slecht maar ook heel goed

Wij waren voor het leven

Wij hadden niets te vrezen

Jij was mijn liefde waar ik op sfeerde

Het loopt anders en ook weer raar

Want jij maakte het weer fataal

Droom nog zacht over mij

Jij was het liefste dat mij overkwam"

 

---

 

Filosofie van de therapeutische gemeenschappen

" Wij zijn hier, omdat we uiteindelijk niet van ons zelf kunnen wegvluchten.
Zolang de mens zich niet confronteert in de ogen en harten van zijn medemens, is hij op de vlucht.
Zolang hij bevreesd is zichzelf te laten kennen, is hij alleen.

Waar anders dan in onze gemeenschappelijke gronden,
kunnen we dergelijke spiegel vinden?

Hiertegenover kan de mens uiteindelijk zichzelf duidelijk vinden.

Noch de reus van zijn dromen, noch de dwerg van zijn angsten,
maar als mens, gedeelte van een groot geheel met een eigen aandeel in de grote bestemming.

Hierin kunnen we elk een vaste voet vinden en groeien,
niet meer eenzaam als de dood,
maar levend als een mens tussen anderen."
- Richard Beauvais